Secret Love - Mattyas Feat.Kristina

Στις 9 Μαρτίου δόθηκε τιμητική διάκριση μετά θάνατον στους πεσόντες για την ελευθερία της πατρίδας στα βουνά της Βόρειας Ηπείρου στο ένδοξο έπος του 1940 - 41 Μεταξύ αυτών και ο ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ ΤΟΥ ΧΑΡ. από την Σωτήρα

http://anentsa.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=345:---9-------&catid=36:nea&Itemid=123

ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΑ ΒΑΘΙΑ

ΣΤΑ ΕΙΠΑ ΟΛΑ -ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ

I Hate Myself for Loving You

Ο Κολοβός Αναγνώστης πρωτεργάτης του Αγροτικού κινήματος

Το Ποτάμι της Οργής
1907
Η Πλημμύρα του Ληθαίου


Συγγραφέας : Βασίλης Πάνος
Σελίδες : 144

1906: 26 Μαρτίου: Ο Γ. Θεοτόκης με το κόμμα του κερδίζει την απόλυτη πλειοψηφία στις εθνικές εκλογές που διεξάγονται και σχηματίζει κυβέρνηση. Ο ίδιος γίνεται πρωθυπουργός. Πρώτη εμφάνιση στη Βουλή της εκσυγχρονιστικής «ομάδας των Ιαπώνων», την οποία αποτελούν οι Δ. Γούναρης, Π. Πρωτοπαπαδάκης, Εμ. Ρέπουλης, Απ. Αλεξανδρής, Χ. Βοζίκης και Α. Παναγιωτόπουλος. Η ομάδα αυτή ασκεί έντονη κριτική στην κυβέρνηση Θεοτόκη.
16 Ιουλίου: Εξαρχικά στοιχεία εξαπολύουν πογκρόμ εναντίον............

ΠΟΙΟΣ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕ???

ΟΧΥΡΟ ΝΥΜΦΑΙΑΣ (Τραυματισμός Σωτηριώτη)

ΟΧΥΡΟ ΝΥΜΦΑΙΑΣ Σχη (ΠΖ) Γεώργιου Καραμπατσόλη

"Αφιερώνεται στους ηρωικούς μαχητές του οχυρού Νυμφαίας."

..Επειδή πολλά βιβλία έχουν γραφεί για τη μάχη των οχυρών 6 - 9 Απριλίου 1941, νομίζω ότι είναι χρήσι-
μο να αφήσουμε τον ίδιο το διοικητή του οχυρού Νυμφαίας να περιγράψει τη μάχη.....................

Κατάσταση εμφαίνουσα τραυματισθέντας κατά την μάχη του οχυρού Νυμφαίας 6-8
Απριλίου 1941:
1. Δεκανεύς Ορφανός Εμμανουήλ του Ιωάννου, κλάσεως 1938, Α' λόχος, Γεροντομουρή Λασηθίου
Κρήτης, ημερομ. τραυματισμού 6-4-41, πολλαπλά τραύματα προσώπου στόματος χειλέων γλώσσης μετ'
απώλειας της οράσεως.
2. Στρατιώτης Μπακογιάννης Απόστολος του Σπυρίδωνος, κλάσεως 1939, Αγ. Χαράλαμπος Ευρυτανίας,
ημερομ. τραυματισμού 6-4-41, λόχος διοικήσεως, κάταγμα επιπεπλεγμενον δεξιού βραχίονας τραύμα τρα-
χείλου εκ θραύσματος οβίδας.
3. Στρατιώτης Λελούδας Δημήτριος του Ιωάννου, κλάσεως 1939, 7ος λόχος, Αγ. Παρασκευή Μηθύμνης
Λέσβου, ημερομ. τραυματισμού 6-4-41, ελαφρά τραύματα προσώπου και οφθαλμών.
4. Στρατιώτης Πατεράκης Εμμανουήλ του Ιωάννου, κλάσεως 1938, 1ος λόχος, Σταυροχώρι Σητείας Λα-
σηθίου, ημερομ. τραυματισμού 6-4-41, τραύμα δια πολυβόλου κάτω δεξιού γόνατος.
5. Στρατιώτης Καλατζής Γεράσιμος του Διονυσίου, κλάσεως 1938, λόχος διοικήσεως, Αστακός Αιτωλοα-
καρνανίας, ημερομ. τραυματισμού 6-4-41 ελαφρά τραύματα εις την κεφαλήν εκ θραύσματος οβίδος.
6 Στρατιώτης Μπιτζεράκης Ιωάννης του Γεωργίου, κλάσεως 1938, 1ος λόχος, Αρχάναι Τεμένους Ηρα-
κλείου, επιφαινόμενο πιέσεως αερίων 6-4-41 παρουσίασεν αριστεράν ωτίτιδαν.
7. Στρατιώτης Χρυσαφής Ιωάννης του Γρηγορίου, κλάσεως 1939, Β' λόχος, Πλωμάρι Λέσβου, ημερομ.
τραυματισμού 7-4-41, κάταγμα αριστερού μηρού.
8. Δεκανεύς Κεφαλάκης Αντώνιος του Γεωργίου, κλάσεως 1938, 2ος λόχος, Πρετόργια Μονοφασίου
Ηρακλείου, ημερομ. τραυματισμού 7-4-41, τραύμα δεξιού άκρον ποδός ελαφρώς φλεγμοθέν.
9. Στρατιώτης Κατραμάδος Χρήστος του Δημητρίου, κλάσεως 1939, 1ος λόχος, Μυτιλήνη Λέσβου, ημε-
ρομ. τραυματισμού 7-4-41, ελαφρά τραύματα.
10. Στρατιώτης Πατακός Γεώργιος του Παναγιώτου, Β' λόχος, Πολυχνίτος Πλωμαρίου Λέσβου, κλάσεως
1939, ημερομ. τραυματισμού 7-4-41, τραύμα δεξιού ημιθωρακίου.
11. Στρατιώτης Λαγογιάννης Κωνσταντίνος του Αντωνίου, κλάσεως 1938, 1ος λόχος, Ηράκλειον Κρήτης,
ημερομ. τραυματισμού 7-4-41 κακώσεις προσώπου.
12. Στρατιώτης Καλιαμός Μιχαήλ του Ιωάννου, κλάσεως 1939, Β' λόχος, Βασιλικά Πλωμαρίου Λέσβου,
ημερομ. τραυματισμού 7-4-41, ελαφρά τραύματα κορμού.
13. Στρατιώτης Καφετζάκης Ελευθέριος του Γεωργίου, κλάσεως 1938, Β' λόχος, Σχοινιά Λασηθίου, πίε-
σις αερίων 7-4-41.
14. Στρατιώτης Σταμπαλάς Λεωνίδας του Γεωργίου, κλάσεως 1938, Β' λόχος, Νιοχωρόπουλον Ιωαννί-
νων 7-4-41, τραύμα ηνιακής χώρας μετά φαινομένων διεγέρσεως νευρικής.
15. Στρατιώτης Δεδίδης Σιδερής του Γεωργίου, κλάσεως 1939, Κομοτηνή Ροδόπης, Β' λόχος, ημερομ.
τραυματισμού 7-4-41 ελαφραί κακώσεις οφθαλμών και τραύμα παρά την ωμοπλάτην.
16. Στρατιώτης Μελλισόβας Θωμάς του Γεωργίου, κλάσεως 1938, Β' λόχος, Μαυραχάδες Καρδίτσης
Τρικάλων, ημερομ. τραυματισμού 7-4-41, κακώσεις ελαφραί οφθαλμών και ωτίτις.
17. Στρατιώτης Γιάννης Δημήτριος του Ευστρατίου, κλάσεως 1939, λόχος διοικήσεως, Μυτιλήνη,
διαμένει εις Αθήνας Κερασσούντος 88, ημερομ. τραυματισμού 7-4-41 ελαφραί κακώσεις οφθαλμών.
18. Στρατιώτης Καρχιλάκης Εμμανουήλ του Φανουρίου, κλάσεως 1938, Β' λόχος, Μιλιαράδες Πεδιάδος
Ηρακλείου, ημερομ. τραυματισμού 7-4-41, κάταγμα απλούν αριστερού βραχίονας εκ πτώσεως καλωδίου χα-
λύβδινου θυρός οχυρού.
19. Στρατιώτης Σαββοϊδάκης Γεώργιος του Θεοδ., κλάσεως 1938, Α' λόχος, Αγ. Βαρβάρα Ηρακλείου,
ημερομ. τραυματισμού 7-4-41, επιπόλαιον τραύμα παρά την οσφύν.
20. Στρατιώτης Δρατσέλος Σπυρίδων του Χρήστου, κλάσεως. 1938, Β' λόχος, Σωτήρα Τρικάλων, ημε-
ρομ. τραυματισμού 7-4-41 κάταγμα επιπεπλεγμένοι δεξιού αγκώνας.
21. Λοχίας Κακαριάδης Λάμπρος τον Ευαγγέλου, κλάσεως 1938, λόχος Β', Πέττα Άρτης, ημερομ.
τραυματισμού 7-4-41, επιφαινόμενα εκ πιέσεως αερίων.
22. Στρατιώτης Κιτσάκης Ιωάννης του Δημητρίου, κλάσεως 1939, Β' λόχος, Αγ. Χαράλαμπος Ευρυτανί-
ας, ημερομ. τραυματισμού 8-4-41 τραύμα άκρου δεξιού ποδός.
23. Λοχίας Γούναρης Ανδρόνικος του Ευστρατίου, κλάσεως 1938, Α' λόχος, Αγιάσος Μυτιλήνης Λέ-
σβου, ημερομ. τραυματισμού 8-4-41 κακώσεις κνημών.

Μεταφέρω μόνο την λίστα με τους τραυματισθέντας, για λεπτομέρειες:
http://library.antibaro.gr/text/History/1940/Karambatsolis_Georgios-Ochyron_Nymfaias.pdf

Αναφορά στην παλιά εκκλησία μας για το έτος κατασκευής της

Στο πρώτο κεφάλαιο (Η ένταξη της ζωγραφικής του παρεκκλησίου των Τριών Ιεραρχών στη ζωγραφική του 17ου αιώνα στον Βαλκανικό χώρο. Το παρεκκλήσι και η σχέση του με τα άλλα μνημεία της ίδιας εποχής της περιοχής γύρω από τα Μετέωρα, σσ. 263 - 293), επιχειρείται μια συνοπτική ανάλυση των εικονογραφικών και τεχνοτροπικών καταβολών ενός αριθμού ναών που είναι σύγχρονοι του παρεκκλησίου και εκπροσωπούν όμοιες ή διαφορετικές καλλιτεχνικές τάσεις (ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών στον Πλάτανο Τρικάλων - 1608, Αγ. Αθανάσιος Αγιοφύλλου Καλαμπάκας - 1623, ναοί Αγ. Γεωργίου και Αγ. Παρασκευής Ασπροκκλησιάς Καλαμπάκας, β΄ φάση - 17ου αι., ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Καστράκι Καλαμπάκας - 17ος; αι., νέο καθολικό Μονής Βυτουμά - 1600, Αγ. Απόστολοι Σαρακίνας Καλαμπάκας - 1605, ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στη Σωτήρα Τρικάλων, τέλη 17ου αι.). Γίνεται επιπλέον, με βάση και επιγραφικές μαρτυρίες, απόπειρα απόδοσης, με επιφυλάξεις, άλλων έργων στο συνεργείο των ζωγράφων του παρεκκλησίου των Τριών Ιεραρχών (ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Ζάρκο Τρικάλων - 1621, ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών στους Ταξιάρχες Τρικάλων - 1637, Αγ. Γεώργιος Βασιλικής Καλαμπάκας - β' μισό 17ου αι.).

Σαμπανίκου Ευαγγελία, Επίκουρος Καθηγήτρια
"Ο Ζωγραφικός Διάκοσμος του Παρεκκλησίου των Τριών Ιεραρχών της Μονής Βαρλαάμ στα Μετέωρα (1637)"
Εκδόσεις: Φιλολογικός Ιστορικός Λογοτεχνικός Σύνδεσμος Τρικάλων, Σειρά: Κείμενα και Μελέτες, Ιερά Μονή Βαρλαάμ Μετεώρων, Τρίκαλα 1997.

Πιαλεία - Σωτήρα

Κάτι διαφορετικό χθές στο Παζάρι

Αυτό το ξέρατε ;

ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΑΤΟΙΚΙΩΝ ΣΤΗ ΣΩΤΗΡΑ ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΑΠΟ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Ἀθήνα 27.02.2009 ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΣ: ΤΗΝ ΑΞΙΟΤΙΜΗ ΥΠΟΥΡΓΟ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΟΣ: ΤΟΝ ΑΞΙΟΤΙΜΟ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΘΕΜΑ: "ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΑΤΟΙΚΙΩΝ ΣΤΗ ΣΩΤΗΡΑ ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΑΠΟ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ" Σύμφωνα μὲ ἄρθρο τοῦ in.gr (24-02-09) στὴ Σωτήρα Τρικάλων γιὰ πρώτη φορᾶ, μαζὶ μὲ τοὺς Ἕλληνες ἐργαζόμενους θὰ διεκδικήσουν τὶς 168 ἐργατικὲς κατοικίες καὶ πενήντα ἀλλοδαποί, στὴ συντριπτική τους πλειοψηφία Ἀλβανοί. Ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς τῶν αἰτήσεων, ποὺ κατατέθηκαν στὸν Ὀργανισμὸ Ἐργατικῆς Κατοικίας, ἀνέρχονται συνολικὰ σὲ 678. Συνεπῶς ἐρωτῶνται οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί Τί μέτρα προτίθεσθε νὰ πάρετε, ὥστε ἀπὸ τὶς 678 αἰτήσεις, οἱ ὁποῖες κατατέθηκαν στὸν Ὀργανισμὸ Ἐργατικῆς Κατοικίας, προτεραιότητα νὰ ἔχουν ἐκεῖνες ποὺ ἀφοροῦν Ἕλληνες πολίτες ἢ πολίτες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης καὶ ὄχι ἀλλοδαποὺς ἐκτὸς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης; Οἱ Ἐρωτῶντες Βουλευτές: Γεωργιάδης Σπυρίδων-Ἄδωνις, Β΄ Ἀθηνῶν ΛΑ.Ο.Σ. Πλεύρης Ἀθανάσιος, Α΄ Ἀθηνῶν ΛΑ.Ο.Σ.

Η παράδοση της μεραρχίας Πινερόλο που έγινε στο χωριό μας (πριν από 67 χρόνια)

Για την παράδοση στον ΕΛΑΣ της μεραρχίας «Πινερόλο»

Τα Τρίκαλα τα κατείχαν οι Ιταλοί με τη μεραρχία «Πινερόλο» και ένα σύνταγμα ιππικού. Εκεί είχαν συγκεντρωθεί όλες οι ιταλικές δυνάμεις της Δυτικής Θεσσαλίας, αφού εκκένωσαν την Καρδίτσα, την Καλαμπάκα και άλλες κωμοπόλεις. Η συνθηκολόγηση της Ιταλίας έγινε στις 8 Σεπτέμβρη 1943. Η είδηση κυκλοφόρησε αστραπιαία τα μεσάνυχτα από χωριό σε χωριό με έκτακτους συνδέσμους από την οργάνωση του ΕΑΜ Τρικάλων. Το τι έγινε τότε δεν περιγράφεται. Οι καμπάνες στα χωριά χτυπούσαν χαρμόσυνα. Ο ΕΛΑΣ, οι πολιτικές οργανώσεις του ΕΑΜ και όλος ο λαός κινητοποιήθηκαν αμέσως. Επρεπε οι ιταλικές δυνάμεις να παραδοθούν στον ΕΛΑΣ, με όλον τον οπλισμό τους και όλο το στρατιωτικό υλικό, για να μην αιχμαλωτιστούν από τους Γερμανούς που ισχυρές δυνάμεις τους βρίσκονταν στη Λάρισα. Και, δεύτερο, οι Αγγλοι ήθελαν και προσπάθησαν να παραμερίσουν τον ΕΛΑΣ και να παραδοθούν οι Ιταλοί στον ΕΔΕΣ. Σχετικά με αυτό το θέμα ο αρχηγός του ΕΛΑΣ στρατηγός Στ. Σαράφης γράφει στο βιβλίο του ο ΕΛΑΣ (σελ. 196-197):

«... Ο Κρις μού ανακοίνωσε ότι οι Ιταλοί ζητούσαν να συναντηθούμε και να συζητήσουμε για την παράδοσή τους. Πρόσθεσε, όμως, πως δε θέλουν να παραδοθούν στον ΕΛΑΣ, γιατί φοβούνται μην τους σκοτώσουν. Αλλά θέλουν να παραδοθούν στον ΕΔΕΣ. Απάντησα πως η Θεσσαλία είναι περιοχή του ΕΛΑΣ, όπου ο ΕΔΕΣ δεν έχει κανένα τμήμα και κατά συνέπεια οι Ιταλοί, αν θέλουν να παραδοθούν, να παραδοθούν στον ΕΛΑΣ».

Στο μεταξύ δυνάμεις του ΕΛΑΣ προωθούνταν στα Τρίκαλα ύστερα από συνεννοήσεις, κανονίστηκε συνάντηση του Διοικητή της Ιταλικής Μεραρχίας στρατηγού Ινφάντε με την ηγεσία του ΕΛΑΣ. Η συνάντηση έγινε στο χωριό Σωτήρα, δυόμισι χιλιόμετρα περίπου έξω από τα Τρίκαλα προς τα Χάσια. Εκεί στο ύπαιθρο κάτω από τα ψηλά δέντρα (φτελιάδια), συναντήθηκαν οι αντιπροσωπείες. Ο χώρος είχε προετοιμαστεί κατάλληλα από την ΕΠΟΝ του χωριού και των γειτονικών χωριών. Στη συνάντηση πήραν μέρος ο Ιταλός στρατηγός Ινφάντε με το επιτελείο του, ο καπετάνιος του ΕΛΑΣ Αρης Βελουχιώτης, με αντιπροσωπεία της πρώτης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ και ένας Αγγλος συνταγματάρχης, σύνδεσμος του στρατηγείου Μ. Ανατολής. Τη φρούρηση ανέλαβε τμήμα του Γεν. Στρατηγείου του ΕΛΑΣ.

Στο μεταξύ, ο κόσμος πολύς από το χωριό Σωτήρα και από τα γύρω χωριά, είχε συγκεντρωθεί σε μικρή απόσταση από το χώρο της συνάντησης. Χωρικοί κάθε ηλικίας, παρουσίαζαν μια γιορταστική και συγχρόνως αγωνιστική ατμόσφαιρα. Μέσα σε αυτό τον κόσμο, βρέθηκα και εγώ. Εκεί είδα από τη μια μεριά, όπως ερμηνεύω τώρα, την ηγετική φυσιογνωμία, την έντονη προσωπικότητα, τη χαρισματικότητα και την ικανότητα του Αρη Βελουχιώτη. Και από την άλλη, το αγωνιστικό πάθος, την έξαρση την πίστη και τη σιγουριά του λαού. Ενός λαού που έβλεπε καθαρά, ότι, παράλληλα με τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, έκανε και ταξικό αγώνα. Αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση, τη δικαίωση, την πρόοδο και την άνοδο του βιοτικού του επιπέδου.

Οι περισσότεροι από τον κόσμο που έρχονταν εκεί και δεν είχαν ξαναδεί τον Αρη ρωτούσαν: «αυτός είναι ο Αρης;» και τον κοίταζαν αχόρταγα. Τον θαύμαζαν και τον καμάρωναν. Ο Αρης, βλέπετε, είχε γίνει θρύλος. Εκεί είχα δει για δεύτερη φορά τον Αρη. Και να, τώρα, τον ξαναβλέπω νεκρό! Οχι όλο το σώμα αλλά το κεφάλι του μόνον, κρεμασμένο στο φανοστάτη. Και αυτό ένα χρόνο περίπου μετά την απελευθέρωση της χώρας μας από τους φασίστες καταχτητές και λίγους μήνες μετά την οριστική συντριβή της χιτλερικής Γερμανίας από τον Κόκκινο Στρατό...

Τι ειρωνεία να πέφτουν οι ήρωες, οι τίμιοι και ικανοί αγωνιστές από τους τελειωτικά ηττημένους εχθρούς των. Να δολοφονούνται και να πανηγυρίζουν τα φασιστοειδή υπολείμματα. Να ξαναζωντανεύει ο μύθος της Λερναίας Υδρας, γιατί δε βρέθηκε ή δε θέλησε κάποιος να δώσει οριστικό τέλος με τον αναμμένο δαυλό.

Σημείωση δικιά μου: Η παράδοση έγινε στον δρόμο προς την Παλιοκάμαρα απέναντι από το σπίτι του Νίκου Απ. Παλάβρα, στο λιβάδι τότε του Αποστ. Νικ. Κέμου. Είναι περιγραφή από κάποιον, δεν αναφέρεται από ποιόν και είναι το πιο περιγραφικό ντοκουμέντο που βρήκα, και ταιριάζει με τις περιγραφές των ηλικιωμένων χωριανών μας.

http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=895011&publDate=2001-08-01%2000:00:00.0

Στη ΣΟΓΙΑ ΕΛΛΑΣ σήμερα με τον Σωτήρη Παπαθανασίου

ΤΑ ΠΟΙΟ ΩΡΑΙΑ ΣΟΥΒΛΑΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΜΟΥ.....

Ιφιγένεια και Φίλιππος (το γένος Φαλαγκάρα)

Η ερώτηση τάπα στον Παπανδρέου στη ΔΕΘ

Ο Κώστας πρωταθλητής φθινοπώρου......

O Τζήμας σε στιγμές περισυλλογής....Τον δε Νικόλα...
τον κέρδισε το ποδόσφαιρο..

H προπόνηση της ομάδας συνεχίζεται εντατικά. Δίπλα το νέο Δημοτικό Σχολείο

Μη γυρίσεις (Κατσιμίχα)

Η Μακρόνησος τόπος εξορίας

Αντιγραφή απο την Βικιπαίδεια

Στην Μακρόνησο, ένα άγονο νησί 15 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ξεκίνησε η λειτουργία του στρατοπέδου συγκέντρωσης με εισήγηση του Γενικού Επιτελείου Στρατού προς το υπουργείο Στρατιωτικών στις 19 Φεβρουαρίου 1947.

Στο αρχικό εισηγητικό σημείωμα που συντάχθηκε μετά τις εκλογές της 1-4-1946, αναφέρεται επί λέξει: "Αποφασίζεται ο περιορισμός των αριστερών στρατευσίμων εις ορισμένα στρατόπεδα δια να υποστούν αποτοξίνωσιν. Όλες οι στρατιωτικές μονάδες δέον όπως εκκαθαρισθούν από αριστερίζοντες ή υπόπτους αριστερισμού".

Αφού δόθηκε η σχετική έγκριση στις 3 Απριλίου, στάλθηκαν στην Μακρόνησο στις 26 Μαΐου κατόπιν εντολής του τότε αρχηγού ΓΕΣ Κ. Βεντήρη, οι πρώτοι "σκαπανείς" που θα υλοποιούσαν το έργο και την "προσπάθεια επαναφοράς αυτών εις τους κόλπους της φιλτάτης πατρίδος" με διαφόρους "επωφελείς εργασίας". Στην αρχή, οι εκτοπισμένοι ήταν αριστεροί ή απλά δημοκρατικοί στρατιώτες που εξέτιαν τη θητεία τους χωρίς όπλο. Η Μακρόνησος λειτούργησε με αυτό τον τρόπο ως το 1958.

Ο Υπουργός Εσωτερικών που έδωσε την εντολή για τη λειτουργία του στρατοπέδου συγκέντρωσης της Μακρονήσου ήταν ο Χριστόφορος Στράτος. Ο Στράτος ανήκε στη γνωστή οικογένεια που στη συνέχεια κατείχε την Πειραϊκή-Πατραϊκή. Οι πολιτικοί της εποχής χαιρέτησαν τη λειτουργία αυτού του σωφρονιστικού ιδρύματος. Για παράδειγμα, ο Κωνσταντίνος Τσάτσος αναφέρθηκε σε αυτό ως «αναρρωτήριο ψυχών», «συνέχιση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού», «Εθνική κολυμβήθρα» και «Νέα Εδέμ στα μάτια της ελληνικής Ιστορίας». Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος ανέφερε ότι «στη Μακρόνησο αναγεννάται η Ελλάς ωραιοτέρα στην ψυχή των Ελλήνων».

Οι κρατούμενοι ήταν κατά κύριο λόγο πολίτες, άνδρες, γυναίκες αλλά και παιδιά τους, οι οποίοι είχαν ηγηθεί ή συμμετάσχει στην Εθνική Αντίσταση, κατά τη διάρκεια της σκοτεινής περιόδου του Β' Παγκόσμιου Πολέμου.

Η άοπλη στρατιωτική θητεία, ενός παράδοξου για την εποχή θεσμού, αποσκοπούσε όχι απλά στον έλεγχο της εμφυλιοπολεμικής στράτευσης των ανδρών αλλά στην ολοκληρωτική εξαφάνιση του προοδευτικού κινήματος, καθώς συνοδευόταν από βασανιστήρια μεγάλης βαναυσότητας.

Η Μακρόνησος δεν ήταν απλώς ένας τόπος εξορίας. Η σκληρότητα των βασανιστηρίων που έλαβαν χώρα εκεί κάνει φανερό ότι επρόκειτο για ένα οργανωμένο σύστημα εξόντωσης. Με πρόσχημα την «αναμόρφωση» των κρατουμένων, ασκούνταν σωματική και ψυχολογική βία ώστε να καμφθεί η συνείδηση και το φρόνημά τους με σκοπό να αποκηρύξουν με γραπτές "δηλώσεις μετανοίας" τα φρονήματά, τις ιδέες ή τα ιδανικά τους. Ακολουθούσαν επιστολές που θα έπρεπε να συντάξει ο "ανανήψας" και οι οποίες απευθύνονταν στο δάσκαλο του χωριού του, τον παπά ή τον κοινοτάρχη με το ίδιο περιεχόμενο, αλλά και ομιλίες προς τους υπόλοιπους φαντάρους με τις οποίες θα διατράνωνε την πίστη του στα ιδανικά της πατρίδας και θα πιστοποιούσε την μεταμέλειά του όπως και την αποκήρυξη του "εαμοσλαβισμού" κ.λ.π. Όλα τα παραπάνω είχαν φυσικά σαν στόχο την πλήρη καταρράκωση του "μεταμεληθέντος", ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι στη συνέχεια θα του δινόταν όπλο και θα τον έστελναν στο μέτωπο της εμφύλιας σύρραξης, κατά του Δημοκρατικού Στρατού (ΔΣΕ).

Να σημειωθεί ακόμη ότι η πλήρης επανένταξη απαιτούσε συχνά και την επίδειξη ιδιαίτερης σκληρότητας από τον "ανανήψαντα" προς τους "αμετανόητους" πρώην συντρόφους του, η οποία εάν δεν ήταν αρκούντως πειστική, προκαλούσε άγρια αντίδραση των φρουρών και την εξαρχής απαίτηση για όλα τα προηγούμενα. Με τον τρόπο αυτό, οι υπεύθυνοι του στρατοπέδου εξασφάλιζαν τη δημιουργία φανατισμένων "γενιτσάρων" (όπως τους αποκαλούσαν όσοι έμεναν αμετακίνητοι στα πιστεύω τους) που αδημονούσαν να οπλισθούν και να πάνε "εθνικά αναβαπτισμένοι" στο μέτωπο.

Από τη Σωτήρα υπέστησαν αυτή τη βαρβαρότητα για περίπου ένα χρόνο μεταξύ του 1948-1949 οι :

Κολοβός Αθανάσιος του Βασιλείου
Κολοβός Δημάκης του Σωτηρίου
Λαμπρογιώργος Νικόλαος
Μπιζής Λάμπρος
Παλάβρας Βασίλειος του Κων/νου
Πλευράς Κων/νος Αντωνίου

Με τον φίλο μας Σόνυ από την μακρινή Ινδία

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ ..ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΚΡΑΣΙΑ !

Ο Παπαστεριάδης σε ρόλο κρασοπαραγωγού!